چند بیت صیادی از غفور اسکندری سخندری؛
تقدیم به میرصیادان دودمانم خاصه میرصیاد خدامراد اسکندری که امروز ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ به دیدار حق شتافت.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
روح همه ی رفته‌گان شاد.

گیوه‌هام قلاتکی رَه‌م لاشه برده
هَرکُری ‌ای‌ره شکال خو کُن بگرده

شَوِسون گرهدُمِه رَه‌ کُوهُ کُه‌سار
موسم پیری رسی کِردُوم گِرفگار

سَرِ بُرگ کُله سِبید شال نه گَزی‌نِه
نوصیاد پازن کُشُم کی یا نشینه

تفنگُم برنو بُلُند دیربینِ روسی
زیدُمِ پازنِ چار، بُزِ هَلوسی

شال مو شال نُه زریِ رِشتنِ والِ
لاشوُمِ کفن کُنین نَه سَهم دالِ

چوقایی به‌شونوُمِ ز بَفتِ موری
زیدُمِ پازن رَشی تَی بَردِ گوری

چوقای کیارسی بفت وندوم سر شون
برسونین گویلوم هی ای کَنُم جون

بُنگ ایا بُنگ تفنگ کُه کِرده بَنگی
میرصیاد "خدامراد" زیدهِ پلنگی

پازنِ "سوُزین" بگوین رو پوز بِنِه او
میرصیاد"خدامُراد" دی رهدِ وُر خو

گَل اِیا گَل ای رَوِه گَل پازنونه
داغُم سی "آقام حسین" نوید به هونه

"مش ناصر" رَهدِ وِ کُه کُه پازه داره
نالِ نالِ تش و تیر هم باز و کاره

"خان تُرکان" هَشار بدا و سَرِ تَنگی
میرصیاد "آتوکل" کُن کِرده رَنگی

تفنگِ "امیرعلی" بُنگ دادِ رَو پِل
رَونه بهس "اله‌ مراد" او شیر پُردِل

"غیظان‌ بَک ُ نادربَک" رهنِه به ارمند
دیدنی او بَک‌ بَکا مِن ای دلُم مند

"سوزکو" یادت بیا شیرون دیارت
کوه برین کمر برین ویدن به وارت.


کپی کردن بدون کم و زیاد ابیات بلامانع هست.
با احترام